Μαχητές γένους θηλυκού...

Μαχητές γένους θηλυκού...

Eπιμέλεια: Ελισάβετ Τζουβάρα, Απόφοιτη Τομέα ΜΜΕ & Ήχου

Το γυναικείο φύλο έχει δεχθεί κατά καιρούς διάφορους επαίνους. Ως το πρώτο έμβιο ον που ανέπτυξε την εγκεφαλική πτέρυγα των συναισθημάτων. Τα πιο σαγηνευτικά και καθοδηγητικά πλάσματα της αρχαιότητας. Από πρότυπα ομορφιάς, όπως η Marilyn Monroe έως την ανεξαρτησία και τον φεμινισμό της πασίγνωστης σχεδιάστριας μόδας Chanel, οι γυναίκες ακολουθούν μια ανοδική πορεία, η οποία τα τελευταία χρόνια αποδεικνύει πως το αδύναμο φύλο δεν είναι και τόσο αδύναμο...

Στον 21ο αιώνα λοιπόν προορισμός μιας γυναίκας δεν είναι ο γάμος και η οικογένεια, αλλά η καριέρα και η κοινωνική καταξίωση. Θα έλεγε κανείς πως οι ρολοι αλλάζουν. Το θρυλικό στοιχείο υπάρχει παντού πλέον. Από γυναίκες οδηγούς ταξί, σε μάνατζερ γιγάντιων επιχειρήσεων, στην οικονομία, στον αθλητισμό, στη Βουλή αλλά και σε πιο ανδρικές «βαριές» δουλειές, όπως χαρακτηρίζονται από κάποιους.

Βασιζόμενοι λοιπόν στη θεωρία των Σπαρτιατών πως μια γυναίκα πρέπει να γυμνάζεται, ώστε να μπορέσει να φέρει στον κόσμο ένα υγιές βρέφος και όχι για να προστατέψει την ίδια και την οικογένεια της, δεν είναι λίγοι αυτοί που στο άκουσμα των λέξεων «γυναίκα» και «αθλητισμός» έρχονται στο μυαλό τους εικόνες από χαριτωμένες χορογραφίες, ενόργανη γυμναστική και αθλήματα στίβου. Κανένας όμως δεν φαντάζεται μια κοπέλα σε ρόλο μαχητή. Δυσκολεύονται να πιστέψουν πως ένας τόσο ευαίσθητος άνθρωπος δεν φοβάται να γρατζουνίσει την κρυστάλλινη όψη του, για να κατακτήσει μια θέση, σε ένα καθαρά αντρικό άθλημα όπως χαρακτηρίζεται από πόλους.

Επομένως, δεν είναι και τόσο σπάνιο να βρούμε γυναίκες οι οποίες έχουν πάθος με ένα μαχητικό άθλημα, όταν μάλιστα έχουν  αναγνωριστεί μέσα από αυτό. Επίσης αξίζει να σημειωθεί πως σε μια σχολή τα δύο στα πέντε παιδιά είναι κορίτσια. Αυτό συμβαίνει είτε γιατί οι γονείς το επέλεξαν, είτε γιατί τα παιδιά είχαν αντίστοιχες επιρροές που τους ώθησαν σε αυτό.

gy1.jpg

Ζωντανό παράδειγμα αυτού του φαινομένου αποτελεί η Βασιλική Ηλιάδου μια δεκαοχτάχρονη αθλήτρια του Tae Kwon Do. Η ίδια έχει πάρει μέρος σε αρκετούς διαγωνισμούς, όπως το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Γυναικών, όπου κέρδισε την Πέμπτη θέση, το «Sophia open 2016» κερδίζοντας την Τρίτη θέση, αλλά και στα «Προκριματικά Πρωταθλήματα Βορείου Ελλάδος» λαμβάνοντας την Δεύτερη και Τρίτη θέση.

Βλέποντας τα πράγματα αποστασιοποιημένα και ακούγοντας τoυς τίτλους, όλα φαίνονται απλά. Βιώνοντάς τα όμως μέσα από τα μάτια της Βασιλάκης, τα δεδομένα αλλάζουν. «Δεν με ενδιέφερε το άθλημα, ο πατέρας μου ήταν αυτός που επέμενε, αλλά εγώ φοβόμουν. Μια σχετική ταινία στη τηλεόραση ήταν η αφορμή για να πάρω την απόφαση και να συνειδητοποιήσω πως τελικά μου αρέσει, ήμουν μόλις εννέα χρονών.» Αναφερόμενη λοιπόν σε θέματα εκφοβισμού κατά τη πάροδο των χρόνων επισήμανε: « Δέχθηκα μια μορφή bullying. Τα παιδιά με έβλεπαν σαν αγόρι γιατί δεν ήξεραν τι είναι αυτό που κάνω, παρόλα αυτά μέσα στον αγωνιστικό χώρο δεν συνέβη ποτέ τίποτα τέτοιο, εκεί υπήρχαν κι άλλα κορίτσια. Μεγαλώνοντας δεν πέρασα βαριά εφηβεία, είχα περάσει πολύ  χειρότερα οπότε αυτό δεν με τρόμαζε».

Έτσι, "ζυγίζοντας" αυτά που προσφέρει το άθλημα, αλλά και αυτά που θυσιάζει ο αθλητής καταλήξαμε ότι το  Tae Kwon Do είναι ένα άθλημα που συμπεριλαμβάνει πολλούς σωματικούς τραυματισμούς, κάποιοι εκ των οποίων και μόνιμοι. «Σκέφτηκα πολλές φορές να τα παρατήσω και ακόμα το κάνω! Στερήθηκα πολλά μεγαλώνοντας, ώστε να μπορέσω να φτάσω σε ένα αγωνιστικό επίπεδο. Δεν ταξίδευα για να δω μια ξένη χώρα αλλά για να προπονηθώ, να αποκτήσω εμπειρία. Επιπλέον είναι δύσκολο να συμβαδίζεις με τον τρόπο που αλλάζει η συγκεκριμένη πολεμική τέχνη».

Συμπληρώνοντας η 18χρονη αθλήτρια δήλωσε πως δεν μετανιώνει για τις θυσίες που έκανε για τον αθλητισμό! «Δεν τα μετανιώνω όμως, όταν χάνεις κάτι κερδίζεις κάτι άλλο. Μέσω της γυμναστικής διαμορφώθηκε ο χαρακτήρας μου. Απέκτησα αυτοπεποίθηση και αυτοσυγκράτηση, είμαι ένας πειθαρχημένος άνθρωπος και ταυτόχρονα ανεξάρτητος αφού πάντα είμαι σε θέση να υπερασπιστώ τον εαυτό μου».

Η Βασιλική ασχολείται ήδη με την προπονητική σε παιδιά ηλικίας κάτω των δέκα ετών. «Τα κορίτσια είναι πολύ λίγα σε σχέση με τα αγόρια, αυτό δεν σημαίνει πως δεν έχουν έφεση στο άθλημα. Δεν υστερούν δυναμικά, τα παιδιά παίζουν σε αντίστοιχες κατηγορίες αναλογιών και βάρους. Στις μεγαλύτερες ηλικίες τα παιδιά είναι πιο συνειδητοποιημένα σχετικά με το άθλημα. Πολλές φορές έρχονται και παρέες. Δεν το βλέπουν σαν αγγαρεία αλλά σαν τρόπο διασκέδασης».

Συνοψίζοντας λοιπόν συμπεράνουμε πως μια γυναίκα μπορεί να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις μιας αθλητικής ζωής. Γυμνάζει σώμα και μυαλό, φλερτάροντας με τις κακώσεις, μπαίνει δυναμικά στο ταπί. Μπαίνει όμως το ίδιο σίγουρη και στο ρίνγκ;

gy2.jpg

Το 2004 ο σκηνοθέτης Clint Eastwood σπάει τα ταμεία τα ταμεία με τη πρεμιέρα της ταινίας Million dollar baby. H ταινία αναφέρεται στον Frankie Dunn, έναν έμπειρο προπονητή πυγμαχίας που προπόνησε μερικούς από τους μεγαλύτερους πυγμάχους. Ο μοναδικός αξιόλογος πυγμάχος που του έχει απομείνει, τον εγκαταλείπει. Την ίδια στιγμή μια σερβιτόρα, η Maggie Fitzgerald, εμφανίζεται στο γυμναστήριο πάρα τις δηλώσεις του Frankie, ότι δεν προπονεί κοπέλες.

Η ταινία στοχοποιεί την ρατσιστική αντιμετώπιση των γυναικών στα μαχητικά αθλήματα, κάτι που αιφνιδίασε και εντυπωσίασε τους κριτικούς του Χόλιγουντ. Εν τέλει η ταινία κέρδισε τέσσερα βραβεία Όσκαρ, συμπεριλαμβανομένου και του Όσκαρ καλύτερης ταινίας.

gy3.jpg

Μια νεαρή Maggie θα χαρακτηρίζαμε και την Χριστίνα Νέτζα. Ένα δεκαεννιάχρονο κορίτσι που αποφάσισε να χαράξει την δική της πορεία στην πυγμαχία ή αλλιώς
«kick boxing», από την τρυφερή ηλικία των οχτώ. 

«O πατέρας μου ήταν προπονητής, γνώριζε καλά τα προτερήματα του αθλήματος και ήθελε να με διδάξει. Από την άλλη πλευρά εγώ βαριόμουν, ήθελα να παίξω με τα παιδιά στη γειτονιά. Έχασα πολλά από την παιδική μου ηλικία, επιδη ήταν ο μπαμπάς μου ήθελε να με δει να προοδεύω και είχε παραπάνω απαιτήσεις από εμένα

Είχα ένα ατύχημα στα δώδεκα με σοβαρούς τραυματισμούς που δεν μου επέτρεπαν να ξεκινήσω ξανά. Απείχα από το άθλημα για δύο χρόνια, έπειτα ο πατέρας μου σταμάτησε να διδάσκει. Στα δεκαοχτώ ξανά μπήκα στο ρίνγκ ως μαχήτρια. Έπαιξα την πρώτη επαγγελματική βραδιά στο Old School 3της Καβάλας και συνέχισα με τους επαγγελματικούς άγονες ώστε να αποκτήσω εμπειρία.

Τον Δεκέμβρη του 2017 δέχθηκα μια πρόταση για να παρευρεθώ σε μια από τις μεγαλύτερες οργανώσεις της Ρουμανίας, με την μόνη παγίδα πως έπρεπε να αγωνιστώ ως αθλήτρια Μυκήτων Πολεμικών Τεχνών (M.M.A). Φυσικά και δεν άφησα την ευκαιρία να πάει χαμένη. Ξεκίνησα άμεσα την κατάλληλη προετοιμασία και έκανα μια εντυπωσιακή εμφάνιση στη Ρουμανία. Ήταν ένα αξέχαστο ταξίδι που μου άνοιξε πολλές πόρτες για μελλοντικούς αγώνε, συμβόλαια με managers και ομάδες manager.Με τον χώρο της προπονητικής άρχισα να ασχολούμαι τον τελευταίο χρόνο. Προπονώ όλες τις ηλικίες είτε αυτοί είναι άντρες είτε γυναίκες. Η αλήθεια είναι πως οι περισσότεροι άντρες με σνόμπαραν ως προπονήτρια. Αυτό μέχρι να τους αποδείξω τι μπορώ να κάνω πάνω στο άθλημα. Από την άλλη πλευρά οι γυναίκες με θαύμαζαν, νόμιζαν πως κάνω κάτι που οι ίδιες δεν μπορούσαν να κάνουν. Με μεγάλη μου χαρά λοιπόν τους απέδειξα πόσο λάθος έκαναν. Βλέπεις, είναι πολύ πιο εύκολο να πιστέψεις σε κάτι όταν το έχεις απέναντι σου. Απευθύνονται σε μια άλλη γυναίκα και αυτό δημιουργεί ένα κλίμα οικειότητας , με εμπιστεύονται περισσότερο και υπάρχει κατανόηση. Το «Kick boxing» για μένα σημαίνει εκτόνωση. Με γεμίζει, με κάνει να αισθάνομαι όμορφα. Είναι ο τρόπος ζωής που επέλεξα, ένα επικίνδυνο πάθος. Είμαι τυχερή που έχω αυτό το προνόμιο στη ζωή μου. Παρόλα αυτά ο μόνος λόγος για να "παίξω ξύλο" είναι η προπόνηση και οι αγώνες».

gy4.jpg

Μιλώντας λοιπόν με έναν έμπειρο επαγγελματία προπονητή μαχητικών αθλημάτων, καταλήγει κάνεις στα εξής συμπεράσματα. Οι γονείς προτιμούν να επιλέξουν ένα μαχητικό άθλημα ως προς το θρυλικό φύλο. Αυτό εξασφαλίζει την προστασία του παιδιού, κυρίως σε μια εποχή που ο σχολικός εκφοβισμός και η υψηλή εγκληματικότητα κυριαρχούν. Επίσης, τέτοιου είδους αθλήματα εξασφαλίζουν μια ισορροπημένη προσωπικότητα. Το παιδί μαθαίνει να είναι α ανεξάρτητο, με την σωστή καθοδήγηση μαθαίνει να αντιμετωπίζει καταστάσεις βίας, ακόμα και σεξουαλικής παρενόχλησης ακολουθώντας έναν ορθό τρόπο σκέψης. Επιπλέον, ένας σημαντικός λόγος επιλογής του «Kick boxing», είναι η ανύπαρκτη πιθανότητα μόνιμου τραυματισμού κατά την ανάπτυξη του παιδιού. Σε αυτό συμβάλλει η σταθερή «στημένη» στάση του σώματος, στην οποία βασίζεται το άθλημα.

Όσο αφορά την γυναικεία πυγμαχία, θα λέγαμε πως είναι ένας αρκετά παρεξηγημένος κλάδος. Αν συλογιστούμε πως αρκετές από αυτές τις κοπέλες κάνουν καριέρα στο modelling, λόγω του καμουφλαρισμένου σώματός τους. Τα μαχητικά αθλήματα προσφέρουν έναν πολύ σωστό τρόπο εκγύμνασης, αερόβιας και αναερόβιας άσκησης. Οι ειδικοί το χαρακτηρίζουν ως μικρά σε διάρκεια αλλά μεγάλα σε ένταση αφού καίει περίπου εφτακόσιες θερμίδες. 

Η αλήθεια είναι πως δεν βρίσκει εύκολα κάνεις γυναίκες πυγμάχους στην Ελλάδα, όσοι σύλλογοι έχουν, το θεωρούν μεγάλη τιμή. Είναι ένα επάγγελμα που ακόμα δοκιμάζεται, διότι είναι κάτι άγνωστο για το κοινό. Στο μέλλον όμως θα έχει μεγάλη απήχηση στο κόσμο.   

gy5.jpg

Έτσι λοιπόν συμπεραίνουμε πως τον 21ο αιώνα για να ασχοληθεί μια γυναίκα με τις πολεμικές τέχνες δεν έχει παρά να διαλέξει την τέχνη και το κατάλληλο γυμναστήριο. Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα είναι ανδρών και γυναικών, με αρκετές συμμετοχές και αξιόλογους αθλητές. Οι άντρες που γνωρίζουν και ασχολούνται με το άθλημα, όχι μόνο δεν αμφισβητούν τις γυναίκες, αλλά και οι ίδιοι δείχνουν να προτιμούν σχολές με μεικτά γκρουπ. Οι πολεμικές τέχνες έγιναν προσιτές για όλους και τα γυμναστήρια πιο φιλόξενα από πότε! Κάθε γυναίκα μπορεί ελεύθερα να ασχοληθεί με όποια πολεμική τέχνη θελήσει. Ο αθλητισμός σημαίνει παιδεία και αυτό δεν έχει να κάνει με το φύλο!